Instytut Niemieckiej Pracy Wschodniej
Instytut Niemieckiej Pracy Wschodniej
Niemcy założyli na bazie Uniwersytetu Jagiellońskiego Instytut Niemieckiej Pracy Wschodniej.
Po „Sonderaktion krakau” okupanci przystąpili do bezwzględnego niszczenia zakładów i instytutów naukowych, np. zniszczono zbiory paleobotaniczne Ogrodu botanicznego przez Hertera kierownika… ogrodu Botanicznego w Berlinie. Gestapo opieczętowało główne budynki i zakłady.
Polski personel zakładów stanął do obrony zagrożonych przedmiotów, narzędzi naukowych i zbiorów. Np. inz Czesław Munnich z wydziału Rolniczego uratował trochę mikroskopów z Kolegium Godlewskiego. Działalność w konspiracji przypłacił życiem – zmarł 1943 w KL Auschwitz. Niemcy albo „wypożyczali, „zabezpieczali”, brali w ‘czasowe użytkowanie”, albo po prostu rabowali różne przedmioty. Rabunkowi podległy także meble, zbiory numizmatyczne, obrazy.
20 IV 1940 r. Niemcy założyli Instytut fur Deutsches Ostarbeit w skrócie Ostinstitut, (Instytut Niemieckiej Pracy Wschodniej). Na zbiory tego Instytutu złożyły się księgozbiory Instytutów: Geograficznego, Historycznego, historii sztuki i in., a nawet dążył do przejęcia części zbiorów Biblioteki Jagiellońskiej (Staatsbibliotek Krakau), lecz na szczęście sprzeciw się temu niemieckie dyrektor Abb. Oprócz tego na terenie UJ Niemcy utworzyli klika szkółek fachowych.
Niemiecki zarząd
Niemcy kontynuowali likwidację Uniwersytetu tworząc Straż i Powiernictwo.
27 XI 1940 r. Niemcy zaprowadzili straż uniwersytecką (Univesrsitatwache) natomiast Urząd powiernika Uniwersytetu istniał do 30 IV 1941 r. i zajmowali go kolejno: Rolshoven, Halm, Synek i Weidmann. Głównym ich celem było przeprowadzenie likwidacji formalnej Uniwersytetu. Zabroniono dostępu na teren instytutów zarówno kierownikowi jak i całemu personelowi naukowemu polskiemu, połączone z zakazem prowadzenia zajęć naukowych, odebraniem kluczy i ksiąg inwentarzowych. Zamknięto wówczas (1942) m.in. Szkołę Pielęgniarek. Dochodziło także do palenia katedr, szaf, i innych mebli. Lokale zniszczone w ten sposób zamieniane były na biura, koszary, magazyny. Książki z zakładu historii Sztuki poszły do Ostinstitutu, do rezydencji Franka Krzeszowicach i na Wawelu.
Ostatecznie – po parcelacji a także przyłączaniu zakładów do różnych niemieckich instytucji – zachowały się m.in. kliniki lekarskie połączone ze szpitalem św. Łazarza, obserwatorium Astronomiczne, Ogród Botaniczny, Zakład Medycyny Sądowej.