Nauka, Świat
Nauka
Nauka pisania jest dość ciężka dla każdego, kto nigdy wcześniej się tym nie zajmował. Oczywiście, im wcześniej zabawiać się będziemy z pisaniem, tym lżej będzie przychodziło nam ogarniać różne formy. Jeżeli chodzi o dziennikarstwo, najważniejsze to nie zaczynać od felietonu - tak przynajmniej piszą wszyscy poważni dziennikarze, którzy są obeznani w tym rzemiośle. Tak może było kiedyś, jeszcze grubo przed epoką internetu - i wtedy można się z tym w pełni zgodzić. Jednak dzisiaj, kiedy każdy może być i pisarzem, i felietonistą, niezbyt ważnym jest to, jak się powinien szkolić pismak. Najważniejsze to po prostu pisać i starać się robić to jak najmożliwiej konstruktywnie. Nie piszmy nudnych myśli, które same rozumiemy i tak dalej - starajmy się stworzyć coś - artykuł na dany temat, felieton na temat aktualnych, bądź historycznych, wydarzeń. Świat jest pełen sensacji, codziennie dzieje się na nim coś złego i dobrego. Wszystko to sprowadza się to tego, że wymówka - nie wiem o czym pisać - jest bardzo słaba. Nie można mówić w taki sposób, ponieważ na świecie jak i we własnym życiu z całą pewnością dzieje się coś ciekawego. Nawet jeżeli mieszkamy na wsi i nic dookoła nas się nie dzieje, wewnątrz nas mogą zachodzić reakcje, które warte są opisania. Niekoniecznie ktoś to musi potem czytać - ważne, byśmy nauczyli się przenosić na papier to, co aktualnie myślimy.
Świat
Świat to miejsce, w którym ciągle coś się dzieje. Jeżeli ktoś zajmuje się na poważnie pisaniem, robi to od dłuższego czasu i twierdzi, że świat nagle stanął w miejscu - że wszystko, co mogłobyć dla niego inspiracją, wszystko, co tworzyło historie, nadawało życiu pewien sens - wszystko to umarło. Jeżeli pisarz czy dziennikarz prasowy powie coś takiego w poważny sposób, nie tylko po to, by w nudny sposób skomentować to, co dzieje się dookoła, oznacza to najprawdopodobniej, że jako pisarz jest skończony. Prawda jest taka, że na świecie cały czas coś się dzieje. Ktoś codziennie umiera, ktoś choruje i głoduje. Ktoś umiera z ręki drugiego człowieka, który jest w pełni świadomy swojego czynu. Ktoś dostaje nadziei, ktoś ją traci, gdzieś na świecie następuje trzęsienie ziemi. Tu i tam rozgrywana jest wojna o pokój i żadna ze stron nie zamierza ustąpić. Dziecko widzi swoją matkę przy wejściu do kościoła, którą ktoś zabił za to, że nie chciała mu dać drobnych na picie. Jeżeli jakaś osoba tego nie widzi - zwłaszcza pisarz - oznacza, że nic nie wie o życiu. Jest wyczerpany, ślepy i w dodatku jest ignorantem. Należy pamiętać o tym za każdym razem, kiedy dopadnie nas myśl, że nic nie dzieje się na świecie i nie ma o czym pisać.